Şehir, İnsan ve Gökyüzü

İnsan, şehir ve gökyüzü

İç içe olduğu kadar uzaktır da birbirlerinden

Kapılırsa insan şehrin ışıklarına

Bir gökyüzü, o gökyüzünde seyreden yıldızlar olduğunu bile unutur

Güneşin kızıl gelinliğinden bihaber

Olmazsa olmazdır insan olabilmede ruh

Ve kaybolursa şehrin karanlık sokaklarında

Aynı şehirde aynı gökyüzüne bakıp aynı havayı solumadan rahat etmeyen kalp

Artık o insanda atmıyor demektir.

Yağmur yağdığında o etrafa yayılan kokuyu algılamadığı gibi

Acaba üşür mü ıslanır mı diye düşünmez de.

Artık bir sen olduğunu bile silmiştir hafızasından

Ilık ılık esen sabah rüzgarını unuttuğu gibi

Ciğerlerini doyasıya dolduran o derin nefesi almayı unuttuğu gibi

Kaçmak yerine yağan yağmurda ıslanmayı unuttuğu gibi

Ve aynı şehirde aynı gökyüzüne bakıp seninle aynı havayı solumadığında

Duyduğu korkuyu unuttuğu gibi unutmuştur seni de

Ve belki sen de…

Dostlukların yerini bin bir çeşit kilitlerin aldığı,

Karanlık sokakları gibi gökyüzünü de karartan bu şehirde

Unutmak yerine kendimi, seni, insan olmayı

Yağan yağmurla eriyip gitmektir tercihim

En azından son kez görürüm

Aynı şehirde seninle aynı havayı soluduğum gökyüzünü…

Kıvırcık Saçlı Küçük Kız

Sobanın üzerinde kaynayan çay demini almış

Her yana günaydın kokuları yayıyor çıkan buharlarıyla

Güneş öyle bir gülümsüyor ki kainata

Uyanıyor her şey bir bir

Cıvıldaşan kuşlara eşlik ediyor sanki

İçerisine tavşan kanı çay doldurulan çay bardakları

Ekmek daha hürmetkar kızartılmış haliyle

Ve şeker daha tatlı

En güzeli gözlerini yaşam sevinci sarmış insanlar

Yeni bir gün daha güzelliklerle başladı edasıyla

Kıvırcık saçları her yanından fırlayan küçük kız

O yumuk elleriyle bir saçlarını tutuyor bir çay bardağını

Karıştırırken anlamsız olan tınılar

Melodiye dönüşüyor sofrada diğerleriyle birlikte

Bitmiyor ekmeğin hikayesi burada

Kırılan parçaları ikram ediliyor kuşlara

Doyan her bir kuş, umut oluyor her yeni bir güne

Karamış penceresinden güneşin doğuşunu bekleyen

Daha nice sevgi yumaklarına…

Selam veriyor kuşlara

Bir ucu esaret bir ucu özgürlük olan uçurtmalar

Kuşlar kadar özgür değiller belki ama

Esaret ipini tutan bir çocuğu

Gülümsetebiliyorsa uçurtması gökyüzünde süzülürken

Kelimeler ifade edebilir mi ne kadar özgür olduğunu uçurtmaların?

Geceyi sevmez çoğu insan

Eğer çocuk olabilirsen, bakabilirsen onun gözüyle

Gece mükemmel bir tuvaldir aslında

Ne istersen çizebilirsin yıldızlı yazan bir kalemle

Gündüz kadar gece de güzeldir kıvırcık saçlı küçük bir kız olabilene…